Met mijn zojuist gekocht broodje tartaar met ei en ui in de hand loop ik in gedachten naar mijn auto.

Hallo mijnheer!

Ik zie een meisje met een buggy en herken haar gezicht.

Hee hallo, dat is een tijd geleden…. uhhh, Melanie is het niet?

Ja, klopt!

Ik heb het altijd moeilijker met het onthouden van namen dan van gezichten. Dat is alweer een tijd geleden. Drie jaar?

Ja, het is nu drie jaar geleden dat ik van school ben gegaan. Hoe gaat het met u?

Het gaat prima. Het is een beetje drukke tijd op school met tentamens, practica en rapportgesprekken, maar dat hoort er bij. Het gaat allemaal wel. En hoe gaat het met jou?

Terwijl ze op het kindje in de buggy wijst zegt ze: Nou, dit is dus mijn zoontje Jordy, en ik ben vooral heel druk met hem.

Sjonge, je zoontje. Ik weet natuurlijk nog dat je zwanger was, maar dan is het toch raar om je zo te zien met een kindje. Hoe oud is hij nu?

Bijna twee-en-een-half-jaar. Ja, dat gaat snel he?

Ja, ze worden zo snel groot. Voor je het weet gaat hij naar school. Ben je fulltime moeder, of doe je ook nog iets anders?

Nee, ik ben fulltime moeder nu. Ik was eerst van plan om weer naar school te gaan zodra Jordy gewoon op drie voedingen per dag zou zitten. Dan zou mijn vriend oppassen en zou ik ‘s avonds gewoon kunnen leren, maar dat is allemaal anders gelopen. Het is namelijk uit met mijn vriend, en in mijn eentje is het te zwaar om naast de opvoeding ook nog naar school te gaan. Dan moet ik steeds oppas regelen, en dan moet ik ook nog thuis leren. Dat gaat echt niet met Jordy om me heen.

Oh, dat is jammer, want dat betekent dat je op dit moment geen diploma hebt?

Klopt. Maar als Jordy 4 jaar wordt gaat hij naar school, en dan wil ik weer een opleiding doen. Ik ben nu zeventien, dus dan ben ik nog niet te oud om ergens aan te beginnen.

Je bent inderdaad nooit te oud om ergens aan te beginnen, dus dat moet je zeker doen. Je moet tenslotte wel voor jezelf en voor je kind kunnen zorgen, en ze vragen overal diploma’s. Maar wat ik me ook al die tijd heb afgevraagd, en ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik het vraag, maar: je hebt toch biologie van mij gehad? Dus je wist precies hoe je zwanger kon worden en hoe je er voor kon zorgen om niet zwanger te raken. Hoe komt het dan dat je txf3ch zwanger werd?

Ja natuurlijk wist ik dat. Maar om voorbehoedmiddelen te gebruiken zijn er twee nodig. Ik zei wel dat we condooms moesten gebruiken, maar hij wilde per se zonder. Want anders voelde hij het niet goed. En ja, ik wilde hem natuurlijk niet kwijt.

Ok. Dus als ik het goed begrijp wilde hij wel aan zijn gerief komen, en stelde hij daarom jou bloot aan het risico om zwanger te worden terwijl je 14 was? En inmiddels is hij weer vertrokken, en ben jij achtergebleven met kind maar zonder diploma, opleiding of baan?

Ja, daar komt het wel op neer. Maar hij hield echt van me. Hij zou voor me zorgen en hij heeft me ook gesteund tijdens de zwangerschap. Maar na de geboorte van Jordy bleek het toch te moeilijk voor hem.

Wanneer zijn jullie uit elkaar gegaan?

Toen Jordy twee maanden was.

En neemt hij wel zijn verantwoordelijkheden als vader? Is je kindje ook wel eens bij hem? Of zie je hem nooit meer?

Ik zie hem nog wel, heel vaak eigenlijk, want hij woont nog steeds bij ons in het kamp. Maar hij heeft nu een nieuwe vriendin en die wil niet dat hij nog met mij omgaat. Het was zij of ik, en hij heeft dus voor haar gekozen. En daarom is Jordy dus altijd bij mij.

Dus je moet alles alleen doen?

Mijn moeder helpt me wel, maar die is er ook niet altijd. Dus het meeste doe ik alleen, maar dat gaat me prima af hoor. Ik ben dol op Jordy en vind het leuk om voor hem te zorgen.

En zie je je vriendinnen van vroeger nog?

In het begin waren er wel vriendinnen die eens langskamen maar dat is steeds minder geworden. Je hebt ook zo’n heel ander leven he? Zij zitten op school of werken en gaan in het weekend uit. Ik maak heel andere dingen mee waar zij zich niet mee bezig houden. Dus die contacten zijn allemaal verwaterd.

Dat lijkt me niet leuk om mee te maken.

Nee, dat is het ook niet maar zo gaan die dingen nou eenmaal. En ik moet verder. Voor mezelf en mijn zoon. En gelukkig heb ik wel aanspraak op het kamp hoor. Dat is net xe9xe9n grote familie.

Ik vind het heel goed van je dat je er zo positief onder blijft. Ik denk echt dat je plan om weer naar school te gaan erg belangrijk is. En je weet dat je het kan, want je haalde vroeger ook altijd goede cijfers. Daar zal het dus niet aan liggen. Het gaat meer om of je zelf de discipline op kan brengen. Ik hoop dat je dat lukt, want dat maakt een wereld van verschil.

Ik ben het zeker van plan!

Ok, dan ga ik nu weer want mijn volgende klas roept me. Ik wens je heel veel succes.

Paul